Międzybrodzie Bialskie

Fauna i Flora

1. Flora

W szacie roślinnej Międzybrodzia Bialskiego dominującą rolę odgrywają zespoły leśne będące jej najważniejszym bogactwem i stanowiące niemal 2/3 powierzchni gminy. Pierwotnie teren wsi pokrywał rozległy kompleks buczyny bukowo-jodłowej (w rejonie szczytów) oraz dębowo-grabowej (w niższych partiach). Do dziś pierwotną szatę zachowało tylko zbocze Góry Żar. Długotrwała działalność człowieka doprowadziła do zniszczenia pierwotnej puszczy. W XIX wieku rozpoczęto sztuczne zalesianie tego terenu świerkiem. Współcześnie na tym obszarze dominują lasy świerkowe z domieszką: buka, jodły, sosny, jaworu, jesionu, dębu, wierzby, olchy oraz wiązu górskiego. Można tu także spotkać niewielkie skupiska sosny wejmutki i sosny daglezji, które występują na zboczach Nowego Świata w Międzybrodziu Bialskim. Bogata jest flora porostów i runa leśnego w postaci: czarnych jagód, brusznic, dzikiej róży, malin, tarniny, dzikiego bzu, żywca gruczołowatego, szczyru trwałego, marzanny wodnej oraz żywokostu sercowatego i sałatnicy leśnej. W okolicach Góry Żar występują chronione gatunki takich roślin, jak: krokusy, przebiśniegi, pierwiosnki, osty górskie. Na północnych krańcach Międzybrodzia Bialskiego, a dokładnie na zboczu Hrobaczej Łąki, znajduje się fragment rezerwatu starobuczyny „Zasolnica” , utworzony w 1973 r. i zajmujący powierzchnię 16,64 ha. Jest on rezerwatem chronionym częściowo o typie leśnym. Celem jego utworzenia jest ochrona bardzo dobrze zachowanych i wykształconych fitocenoz (realnie istniejące zbiorowisko leśne wchodzące w skład określonej biocenozy i stanowiące w jej obrębie wyodrębniające się, niepowtarzalne zjawisko przyrodnicze. Fitocenoza jest podstawową jednostką roślinności. Cechą wyróżniającą konkretną fitocenozę jest inna niż w sąsiedztwie kombinacja gatunków roślin zorganizowanych w zbiorowisko w podobnych warunkach ekologicznych, biogeograficznych i historycznych) buczyny karpackiej, kwaśnej buczyny niżowej i grądy, jakie charakteryzują się typową strukturą i bogatym składem florystycznym. Ponadto cały teren Międzybrodzia Bialskiego wchodzi w skład Parku Krajobrazowego Beskidu Małego. Powstał on w ramach koncentracji krajowej sieci ekologicznej „ECONET-POLSKA” wraz z otuliną obejmującą całą gminę Czernichów (Międzybrodzie Bialskie stanowi ok. 50% powierzchni całej gminy). Park Krajobrazowy jest obok Rezerwatu Buka „Zasolnica” formą ochrony przyrody na obszarze Międzybrodzia Bialskiego. Został on utworzony Rozporządzeniem nr 9/98 wojewody bielskiego z dnia 16 czerwca 1998 r.

Fauna

w Międzybrodziu Bialskim charakteryzują między innymi: jelenie, sarny i dziki w rejonie Magurki, Czupla i Cisowych Grap, niszczące zagony zbóż i kartofliska w przysiółkach położonych blisko granicy lasu i na grzbietach górskich. Rzadko, przeważnie zimą, notuje się pojedyncze okazy: wilków, rysi, kuny leśnej, kuny kamionki oraz gronostai. Dość pospolicie spotykane są na tym terenie zające i lisy. Bogaty jest świat ptaków. Gniazdują tu między innymi: muchówki, trznadle, drozdy i turkawki występujące szczególnie w dolinach. Charakterystyczne dla jeziora Międzybrodzkiego jest występowanie w okresie letnim rybitwy zwyczajnej i cyraneczki. Z płazów i gadów spotkać można: salamandrę plamistą, żaby, zaskrońce, jaszczurki, a na kamienistych i nasłonecznionych brzegach Soły i jezior również żmiję zygzakowatą. Odnotowano również stanowisko gniewosza plamistego.

 

System zbiorników zaporowych w dolinie Soły stanowi istotną barierę w naturalnych szlakach migracji zwierzyny łownej (głównie jeleniowatych) z obu rozdzielonych pasm górskich Beskidu Małego – wcale nierzadkie odnotowane są przypadki przemieszczania się zwierzyny wpław przez wody Jeziora Międzybrodzkiego (w obrębie rozległych zalewisk) lub Jeziora Żywieckiego (w pobliżu zapory w Tresnej).

 

 

 

 

 

Mapa

Galeria

Jezioro Żywieck...

Ostatnie na forum

LastPhpBB3. Table phpbb_config not found!

Wszelkie prawa zastrzeżone © Międzybrodzie Bialskie